Czy członkowie Kongresu pokonują rynek? Co naprawdę mówią badania

Sprawdź, co badania mówią o inwestycjach polityków. Dowiedz się, czy członkowie Kongresu faktycznie pokonują rynek swoimi giełdowymi transakcjami.

„Kongres pokonuje rynek" to jedno z najczęściej powtarzanych twierdzeń w finansach osobistych. Dowody są bardziej niejednoznaczne, niż sugerują nagłówki, a odpowiedź zależy od badanego okresu, metody i tego, czy patrzy się na pojedyncze transakcje, czy na całe portfele.

Badania, które znalazły przewagę

• Senat, 1993–1998 (Ziobrowski i współautorzy, 2004). Analizując transakcje akcjami zwykłymi senatorów USA, autorzy stwierdzili, że portfel naśladujący ich zakupy pokonywał rynek o około 12 punktów procentowych rocznie.
• Izba Reprezentantów, 1985–2001 (Ziobrowski i współautorzy, 2011). Zakupy akcji przez reprezentantów również dawały istotne dodatnie nadzwyczajne zwroty, ale mniejsze: około 55 punktów bazowych miesięcznie (mniej więcej 6% rocznie) w portfelu naśladującym, na podstawie ponad 16 000 transakcji około 300 członków.

Obie prace były wpływowe, bo sugerowały, że politycy handlują z przewagą informacyjną.

Badania, które jej nie znalazły

• Eggers i Hainmueller, „Capitol Losses" (2013). Reinterpretując wcześniejsze badania i dodając własną analizę lat 2004–2008, doszli do wniosku, że członkowie Kongresu w żadnym z okresów nie handlowali z przewagą informacyjną. Patrząc na całe portfele, a nie pojedyncze transakcje, stwierdzili, że przeciętny członek zarobiłby więcej w pasywnym funduszu indeksowym, ustępując mu o około 2–3 procent rocznie.

Spór jest częściowo metodologiczny. Badanie pojedynczych zakupów może pokazać umiejętność wyczucia momentu, która znika po uwzględnieniu wszystkiego, co dana osoba jeszcze posiada.

Dlaczego odpowiedź jest niejasna

1. Różne okresy. Badania obejmują lata sprzed STOCK Act z 2012 roku, gdy zasady ujawniania były luźniejsze.
2. Opóźnienie. Od STOCK Act transakcja może zostać ujawniona do 45 dni później. Strategia kopiowania transakcji po ujawnieniu to nie to samo co sama transakcja. Zobacz jak ujawniane są transakcje Kongresu.
3. Przedziały. Kwoty podawane są w przedziałach, nie dokładnych wartościach, więc udziały w portfelu to szacunki.
4. Kto handluje. Wiele transakcji wykonują małżonkowie, doradcy lub zarządzane konta.
5. Selekcja. Garść głośnych przypadków przyciąga uwagę, co wypacza obraz przeciętnego członka.

Co z tego wynika w praktyce

Uczciwe podsumowanie: w niektórych próbach historycznych są dowody na przewagę, a w innych dowody przeciwko niej. Nikt nie powinien zakładać, że kopiowanie zgłoszeń polityków to pewna przewaga, zwłaszcza po uwzględnieniu opóźnienia.

Dane o Kongresie są bardziej użyteczne jako jedno źródło wśród kilku. Gdy spółka pojawia się w zgłoszeniach Kongresu, i kilku insiderów kupuje, i fundusze zwiększają pozycje według swoich zgłoszeń 13F, to nakładanie się sygnałów jest lepszym powodem do zbadania spółki niż którekolwiek źródło z osobna.

Źródła

• Ziobrowski, Cheng, Boyd i Ziobrowski, „Abnormal Returns from the Common Stock Investments of the U.S. Senate", Journal of Financial and Quantitative Analysis, 2004.
• Ziobrowski, Boyd, Cheng i Ziobrowski, „Abnormal Returns from the Common Stock Investments of Members of the U.S. House of Representatives", Business and Politics, 2011.
• Eggers i Hainmueller, „Capitol Losses: The Mediocre Performance of Congressional Stock Portfolios", 2013.
• Jeng, Metrick i Zeckhauser, „Estimating the Returns to Insider Trading: A Performance-Evaluation Perspective", 2003.

Bourse dostarcza dane finansowe i informacje redakcyjne, których część jest generowana przez AI. Ta strona ma charakter wyłącznie edukacyjny. Nie jest spersonalizowaną poradą inwestycyjną ani rekomendacją kupna lub sprzedaży jakiegokolwiek instrumentu finansowego. Decyzje podejmujesz samodzielnie.